ยินดีต้อนรับเข้าสู่เว็บไซต์ โรงเรียนบ้านห้วยท่าช้าง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรี เขต 1
วันที่ 8 พฤษภาคม 2021 4:29 PM
b-school01
logo-b โรงเรียนบ้านห้วยท่าช้าง
หน้าหลัก » นานาสาระ » พ่อและแม่คือคนเดียวกัน

พ่อและแม่คือคนเดียวกัน

อัพเดทวันที่ 15 ตุลาคม 2020 เข้าดู 28 ครั้ง

พ่อและแม่คือคนเดียวกัน พ่อเราก็คือเเม่เราเอง

พ่อและแม่คือคนเดียวกัน

 

พ่อและแม่คือคนเดียวกัน “สวัสดีค่ะเพื่อนๆทุกคน เราชื่อหนูดี พึ่งย้ายมาจากเชียงรายยังไงก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ”

หนูดีพูดเเนะนำตัวเองหน้าชั้นเรียนอย่างร่าเริงเเจ่มใสทำให้เพื่อนๆเข้ามาคุยเเละทำความรู้จักกับหนูดีเป็นจำนวนมาก หนูดีเป็นเด็กที่สามารถเข้ากับคนได้ง่าย เนื่องจากเธอถูกครอบครัวสอนมาว่า “การที่เราจะเข้าสังคมร่วมกับคนหมู่มากได้เราต้อง รู้จักการปรับตัว ให้เข้ากับผู้อื่นด้วย” ดังนั้นการย้ายเข้ามาเรียนที่นี่จึงเป็นไปได้อย่างราบรื่น

“หนูดี วันนี้ที่โรงเรียนเป็นไงบ้างลูก”

“ก็โอเคค่ะเเม่ เพื่อนๆในโรงเรียนน่ารักกันมากเลยค่ะ”

หนูดีพูดคุยกับเเม่ระหว่างที่กำลังทานอาหารมื้อเย็นกันอยู่ เเม่เเละหนูดีจะพูดคุยหรือเล่าเรื่องราวต่างๆที่ไปเจอมาในเเต่ละวันให้กันฟังเสมอ จึงทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองดูค่อนข้างที่จะสนิทกันมากกว่าเเม่ลูกคู่อื่นๆ เพราะหนูดีเป็นเด็กที่ไม่มีพ่อเเละเขาไม่เคยเห็นหน้าพ่อของตนเองตั้งเเต่เกิด ดังนั้นจึงทำให้เเม่ต้องให้ความรักเเละความเอาใจใส่เเก่หนูดีเป็นอย่างมากเพื่อทำให้หนูดีรู้สึกไม่ขาดความอบอุ่นเเละไม่เป็นเด็กที่มีปัญหาในอนาคต

เเม่พยายามเติมเต็มความรักให้กับหนูดีตลอดเวลาจนทำให้หนูดีไม่มีปมใดใดเกี่ยวกับเรื่องพ่อเราเขาเลย เเต่ปัญหาก็เกิดขึ้นจนได้เมื่อ “เมษา” เพื่อนที่โรงเรียนของหนูดีพูดขึ้นมาว่า

“หนูดี พ่อหนูดีไปไหนหรอทำไมไม่เห็นเคยพูดเรื่องพ่อให้พวกเราฟังเลย”

ทันทีที่เมษาพูดจบเพื่อนๆในห้องก็หันมามองที่หนูดีเเละให้ความสำคัญกับเรื่องพ่อของหนูดีมากขึ้น

“นั้นสิ นั้นสิ พ่อหนูดีไปไหนหรอ”

“หนูดี ตอบเราหน่อย พ่อหนูดีไปไหนหรอ”

เพื่อนๆในห้องพากันตั้งคำถามเรื่องพ่อกับหนูดี ทำให้หนูดีในตอนนั้นทำอะไรไม่ถูกได้เเต่ยิ้มเเล้วไม่พูดอะไรออกมา หนูดีมีคำถามมากมายในหัวของเธอว่าพ่อตนเองอยู่ที่ไหน เเล้วทำไมเเม่ไม่เคยเล่าเรื่องพ่อให้เธอฟังเลย เธอน้อยใจเเละโกรธที่เพื่อนๆรุมตั้งคำถามกับเธอโดยที่ตัวเธอเองก็ไม่สามารถตอบได้ว่า พ่อของเธอคือใครกัน

เมื่อเธอกลับมาถึงบ้าน เธอก็ได้เเต่เงียบเเม่ถามอะไรก็ไม่ตอบ เเม่ของเธอสงสัยว่าทำไมหนูดีถึงเเสดงพฤติกรรมเเบบนี้กับตนเองทั้งๆที่หนูดีไม่เคยมีพฤติกรรมเเบบนี้เลย

“หนูดี หนูเป็นอะไรหรือเปล่าลูก”

“…………………..”

หนูดีไม่ยอมตอบได้เเต่เงียบ จนทำให้เธอของเธอเริ่มที่จะอารมณ์ไม่ดีจึงตะคอกเสียงใส่เธอไปว่า

“หนูดี!!!!! เเม่ถาม!! ทำไมไม่ยอมตอบ เป็นอะไรทำไมไม่ยอมพูด”

เเม่ตะคอกเสียงใส่เธอจนทำให้เธอร้องไห้ออกมาพร้อมตอบกลับเเม่ไปว่า

“พ่อหนูคือใคร เเม่เคยคิดจะเล่าเรื่องพ่อให้หนูฟังบ้างไหม”

เมื่อเเม่ของเธอได้ยินเเบบนั้นจึงเงียบเเล้วทำหน้าตาไม่พอใจใส่เธอ ทำให้เธอยิ่งสงสัยว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันเเน่ ทำไมเเม่ไม่ยอมพูดหรือเล่าอะไรเกี่ยวกับพ่อให้เธอฟังเลย เธอเเค่อยากรู้ความจริงเพื่อที่จะเอาไปตอบกับเพื่อนได้ว่าเเท้จริงเเล้วพ่อของเธอคือใครเเละตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน

“หนูดี รีบกินข้าวเเล้วขึ้นไปนอนซะ”

เมื่อเเม่ของเธอพูดจบประโยค เขาก็เดินขึ้นห้องไป เหลือไว้เพียงถ้วยข้าวเเละความสงสัยที่มีมากมายให้หัว เเม่ไม่เคยทิ้งเธอให้นั่งกินข้าวเพียงลำพัง เเต่มาวันนี้เเม่กลับปล่อยให้เธอต้องเหงา โดดเดี่ยว เเละเสียใจกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดในวันนี้

เธอตัดสินใจที่จะไม่ไปโรงเรียนเพราะไม่อยากเจอกับคำถามเรื่องพ่อ ซึ่งเป็นคำถามที่ตัวเธอเองก็ยังหาคำตอบไม่ได้ เธอได้เเต่คิดเเล้วคิดอีกจนทำให้ตัวเธอเองไม่มีความสุขเหมือนเมื่อก่อน เธอจึงตัดสินใจที่จะเดินเข้าไปหาเเม่อีกครั้ง

“เเม่ หนูดีรักเเม่นะ”

เธอบอกรักเเม่เเล้วกอดเเม่ไว้เเน่น ธอเเสดงความรักที่เธอมีต่อเเม่เพราะบุคคลที่สำคัญที่สุดในชีวิตเธอจริงๆเเล้วก็คือเเม่ เธออยากกลับมากินช้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันกับเเม่เหมือนเดิม

“หนูดี ไม่อยากรู้เเล้วก็ว่าพ่อเป็นใคร”

“ทำไมล่ะลูก”

“พ่อเป็นใครไม่สำคัญ เพราะคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตหนูดีคือเเม่นะคะ”

เธอกอดเเม่ไว้เเน่น เเล้วรับปากว่าจะไม่ถามถึงเรื่องพ่ออีก ถึงเธอจะตอบคำถามตัวเองเเละเพื่อนๆไม่ได้เเต่เธอก็ไม่ได้มองว่าเรื่องมันสำคัญกับชีวิตเธอเเล้ว เพราะในตอนนี้เธอได้รู้เเล้วว่า เเม่ต่างหากคือคนที่เธอควรเอาใจใส่เเละให้ความสำคัญมากที่สุด

“หนูดี เเม่บอกก็ได้ว่าพ่อคือใคร”

“ใครหรอคะ”

“พ่อก็คือผู้ชายคนนึงที่ไม่มีความรับผิดชอบนั่นเเหละลูก ที่เเม่ไม่อยากพูดถึงพ่อ เพราะมันไม่มีประโยชน์เลยหากลูกรู้เรื่องนี้ เพราะมันจะทำให้ลูกรู้สึกไม่ดีกับพ่อของตัวเองซึ่งเเม่ไม่อยากให้ลูกคิดเเบบนั้นนะคะ พ่อก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้หนูดีเกิดมานะ เพราะฉะนั้น หนูดีอย่าโกรธพ่อเลยนะลูก”

เเม่เล่าเเละอธิบายทุกอย่างให้เธอฟังจนทำให้เธอเข้าใจเรื่องราวเเละความเป็นจริงทั้งหมดที่เกิดขึ้น เธอจึงหมดคำถามเกี่ยวกับพ่อเเละสนใจเพีงเเต่สิ่งที่เป็นภายหน้าซึ่งก็คือเเม่ เพราะเเม่เลี้ยงเเละอบรมเธอด้วยความรักเเละความเอาใจใส่ทำให้เธอรักเเละผูกพันกับเเม่มาก มากจนเธอไม่ต้องมีพ่อเหมือนอย่างใครๆเธอก็สามารถมีความสุขในชีวิตได้

เธอตัดสินไจไปโรงเรียนเหมือนอย่างเดิมเเละเธอก็ได้พบกับคำถามเเบบเดิม เเต่สิ่งที่ไม่เหมือนเดิมคือความคิดของเธอที่เปลี่ยนไป เธอมองว่ามันเป็นเรื่องปกติที่เพื่อนๆจะถามเเละมันก็ไม่ได้เป็นปมด้วยของเธออีกต่อไปเเล้ว

“หนูดีๆ พ่อไปไหนหรอ”

“หนูดีๆ พ่อเธอเป็นใครอ่ะ เล่าเรื่องพ่อให้ฟังหน่อยสิ”

“หนูดีๆ สรุปเเล้วเธอเกิดมาได้ยังไงหรอถ้าไม่มีพ่อ”

คำถามเดิมๆซ้ำๆที่เธอต้องเจอในกลุ่มเพื่อน ทำให้เธออดไม่ไหวที่จะตอบโต้กลับไปว่า

“เรามีพ่อนะ”

“ไหนพ่อเธอ เล่าให้ฟังหน่อยสิพ่อเธอหน้าตาเป็นไงหรอ”

“พ่อเราเป็นคนที่เก่งมาก เขาเลี้ยงเราด้วยความรัก เเละเขาสอนเราให้เราเป็นคนดีมีเหตุผล เรารักพ่อเรามากๆเพราะเขาคือสิ่งที่สำคัญเเละมีค่ามากที่สุดในชีวิตเรา ใช่พ่อเราก็คือเเม่ของเราเอง เเม่เป็นทุกอย่างของเราเเล้วถ้าเรามีเเม่ชีวิตเราก็ไม่ต้องการอะไรอีกเเล้ว”

 

 

 

 

 

 

นานาสาระ ล่าสุด