ยินดีต้อนรับเข้าสู่เว็บไซต์ โรงเรียนบ้านห้วยท่าช้าง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรี เขต 1
วันที่ 9 มีนาคม 2021 2:08 PM
b-school01
logo-b โรงเรียนบ้านห้วยท่าช้าง
หน้าหลัก » นานาสาระ » เสียงเรียกจาก วิญญาณ

เสียงเรียกจาก วิญญาณ

อัพเดทวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2021 เข้าดู 5 ครั้ง

เสียงเรียกจาก วิญญาณ

วิญญาณ

วิญญาณ ลมที่เกิดมาแบบเรียบพร้อมมีคฤหาสน์ที่ใหญ่โตและฐานะที่ร่ำรวยเขารักแม่สุดหัวใจเมื่อยิ่งรู้ว่าแม่ของเขาใกล้จะสิ้นลมและก่อนที่แม่จะจากไปเธอก็ได้สั่งเสียให้ลูกชายทำสัญญากับเธอว่าคำแรกที่ลูกจะพูดคือการเรียกให้แม่กลับมาสักพักแม่ของเจคอบก็ค่อยๆ สิ้นลมและทิ้งให้เขาร้องไห้เสียใจอย่างน่าสงสาร 7 เดือนต่อมาผ่าตัดวันที่ผู้หญิงคนหนึ่งเธอมีชื่อว่าเวโรน่าเธอมีอาชีพเป็นพี่เลี้ยงเด็กแล้ววันนี้เธอก็ต้องออกเดินทางไปยังคฤหาสน์หลังใหม่ที่ค่อนข้างใหญ่โตและดูร่ำรวยเธอเดินเข้ามาที่หน้าประตูและเคาะประตูเรียกคนเข้าบ้านได้เปิดประตูต้อนรับเธอจึงพ่อบ้านก็ไม่ได้พูดอะไรกับเธอสักคำ

แต่เขาก็ให้เธอเข้ามารอข้างในบ้านขณะที่เวโรน่าเธอกำลังนั่งรอคนในบ้านอยู่สักพัก Cross เจ้าของคฤหาสน์หลังนี้ก็ได้เดินเข้ามาสัมภาษณ์เธอเขายินดีรับเวโรน่าแบบไม่ลังเลและเธอก็จะได้ค่าจ้างที่เยอะมากๆ แถมคอร์สจะมอบเงินให้กับเธออีกเป็นมหาศาลถ้าเธอสามารถทำให้เจคอบลูกชายของเขากลับมาพูดได้อีกครั้งเมื่อเราได้ถามว่าลูกของคุณเป็นอะไรขอได้บอกว่าตั้งแต่แม่ของเจคอบตายไปเจอขอบก็ไม่พูดกับใครมา 7 เดือนแล้วซึ่ง Cross ก็ได้จ้างพยาบาลมาหลายต่อหลายคนแต่ก็ยังไม่มีใครสามารถทำให้ลูกชายของเขาพูดได้จากนั้นก็ภาวนาไปหาเจคอบซึ่งในขณะที่เจ้ขอกำลังเล่นของเล่นอยู่แถวหน้า

พยายามจะพูดกับเจคอบแต่ไม่ว่าเธอจะพูดเท่าไรเจ๊ขอก็ไม่แสดงอาการที่จะคุยกับเธอเลยจน Cross พ่อของเจคอบได้พูดขึ้นว่าเปล่าประโยชน์เขาไม่เคยยิ้มไม่หัวเราะแล้วไม่คิดจะร้องไห้หลังจากที่แม่ของเขาตายไปแล้วจึงทำให้เวโรน่าเธอรู้สึกวิตกกังวลแต่เธอก็คิดว่ามันจะต้องมีวิธีที่จะทำให้เจ็บคอพูดออกมาให้ได้ จากนั้นพ่อบ้านก็ได้เตรียมห้องให้กับเวโรน่าแล้วเขาก็เดินออกจากห้องไปโดยที่ไม่พูดอะไรกับเธอเลยสักคำเช้าวันต่อมาเวลาหน้าเธอพยายามจะคุยกับเจคอบแต่ก็ยังเหมือนเดิมเขาไม่พูดกับเธอแล้วก็ไม่แสดงอาการอะไรทั้งสิ้นสักพักเธอก็ออกมาจากห้องเพื่อจะไปหาอะไรมาให้เจคอบทาน

แต่เมื่อเธอเดินกลับมาอีกทีเจคอบความกลับหายตัวไปเป็นหน้าได้เดินตามหาเขาและพยายามที่จะเปิดทีละห้องแต่ละห้องเพราะคฤหาสน์หลังนี้ค่อนข้างที่จะใหญ่โตก็เปิดแทบทุกห้องจนได้เจอกับหญิงชราคนหนึ่งหญิงชราให้เธอเดินเข้ามาใกล้ๆ ดึงเธอก็คือยายของเจคอบก็ได้บอกกับเวโรน่าจงหาวิธีที่จะทำให้หลานของเธอพูดออกมาให้ได้ซึ่งเวโรน่าเธอก็รับปากแล้วก็รีบเดินหาเจคอบต่อไปเวโรน่าเดินมาเจอห้องเปียโนและเธอก็รู้สึกสนใจเปียโนมากๆ สักพักร้อนก็เดินเข้ามาแล้วถามว่าเธอเล่นเป็นหรือไงเธอได้บอกกับเขาว่าเล่นไม่เป็นแล้วก็ต้องขอโทษเพราะเธอกำลังตามหาเจคอบอยู่

ขอคิดถึงภรรยาของเขาได้เล่าเรื่องของภรรยาให้เธอฟังภรรยาของเขาเป็นโรคให้ประหลาดซึ่งในสมัยที่เธอยังมีชีวิตเธอรักคฤหาสน์หลังนี้และรักเจคอบมากๆ แล้วบ่อยครั้งที่เจ้ขอบกับภรรยาของเขามักจะเล่นเปียโนอยู่ตรงนี้ด้วยกันนั่งจนทำให้เวโรน่ารับรู้ว่าเจคอบรับแม่ของเขาเป็นอย่างมากจากนั้นเธอก็ออกมานอกบ้านแล้วหาเจอขอบจนเจอโดยที่เจคอบได้ออกไปล่ากวางกับพ่อบ้านแล้วพวกเขาก็เดินผ่านเธอไปโดยที่ไม่สนใจเธอเลยพอตกกลางคืนในขณะที่เวโรน่าเธอกำลังอยู่ในห้องของตัวเองและได้เข้าห้องน้ำเธอก็ต้องตกใจสุดขีดที่ได้เจอเครื่องในของควางถูกแขวนไว้ที่หน้ากระจกเธอรีบเดินไปที่ห้องของเจคอบ

เพื่อจะถามว่าใครเป็นคนทำแต่เจคอบเหมือนกำลังฟังเสียงอะไรบางอย่างอยู่ตรงกำแพงแล้วเมื่อเวลาหน้าค่อยๆ เอาผ้าคลุมออกเจคอบก็วิ่งหนีออกไปจากห้องในทันทีเธอรีบวิ่งตามเจคอบไปจนคอร์สได้ออกมาจากห้องพอดีและเขาก็จับตัวเจคอบเอาไว้จากนั้นเขาก็บอกให้รอหน้ากลับเข้าห้องไปนอนเช้าวันต่อมาหัวหน้าเธอได้บอกกับ Cross เธอขอลาออกจากงานนี้เพราะเธอคิดว่าตัวเองไม่สามารถทำให้เกียรติขอบกลับมาพูดได้เพราะได้ให้เวลากับเธอเพื่อตัดสินใจอีกครั้งแล้วหน้าเธอก็เลยเดินออกมาข้างนอกแต่นั่นมันทำให้เธอเห็นเจคอบกำลังยืนอยู่บนดาดฟ้าของคฤหาสน์เธอรีบวิ่งขึ้นไปหาเจคอบ

เมื่อเธอขึ้นมาถึงเธอกลับไม่พบเขาแต่ที่จริงแล้วที่ขอไปแอบอยู่ด้านหลังของเธอและเมื่อเธอหันหลังกลับไปก็เลยลองใจเจคอบให้ช่วยยื่นมือมารับเธอจึงเขาก็เลือกที่จะยื่นมือมาช่วยนั่นจึงทำให้เวโรน่าเธอคิดที่จะดูแลเธอต่อไปเพราะเธอเริ่มเป็นห่วงอาการของเขามากขึ้นทั้งคู่ที่ลงมาจากดาดฟ้าเวโรน่าพยายามจะคุยกับเจคอบอีกครั้งแต่เจคอบก็เลือกที่จะเดินจากไปจึงทำให้เวโรน่าเธอต้องเดินตามมาเขาเดินเข้าไปในสุสานของตระกูลนั้นจึงทำให้เธอต้องให้พ่อบ้านช่วยนำทางเข้าไปข้างใน พอมาได้บอกกับเธอว่าคนในตระกูลนี้ที่ตายไปแล้วทุกคนจะต้องนำมาฝังไว้ที่ใต้คฤหาสน์หลังนี้และทำมาแล้ว 40

ช่วยคนพอบ้านถ้าเธอมาพบกับเจคอบที่กำลังนั่งอยู่ตรงหลุมศพแม่ของเขาไม่รู้น่าสงสารเจคอบแต่เธอก็ไม่รู้จะทำอย่างไรในวันต่อมาเจคอบได้มานั่งอยู่ห้องเปียโนเพราะในสมัยที่แม่ยังมีชีวิตทั้งสองคนจะนั่งเล่นเปียโนด้วยกันตลอดไม่รู้น่าได้ขอให้เขาเล่นเปียโนให้เธอฟังเธอจะทำให้เจคอบอารมณ์ดีขึ้นแต่เจ๊ชอบชักสีหน้าแล้วไม่อยากจะสนใจเธอเวโรน่าจึงปล่อยให้เขาอยู่ในห้องนี้เพียงลำพังพอตกกลางคืนเธอนอนไม่หลับจึงเดินเข้ามาในห้องของเจคอบก็เห็นเจคอบเอาหูแนบกับกำแพงอีกครั้งแล้วเหมือนกำลังฟังเสียงอะไรบางอย่างเธอได้ถามกับเจคอบว่าฟังเสียงอะไรอยู่เจ๊เขาไม่พูดกับเธอจนเธอลองเอาหูแนบกับกำแพงเองแล้วลองฟังเสียงดูบ้าง

ซึ่งเสียงที่เธอได้ยินเป็นเสียงผู้หญิงคนนึงที่กำลังร้องเรียกเจคอบเมื่อเราหน้าเธอรู้สึกกลัวแต่เธอก็คิดว่าน่าจะเป็นแค่เสียงลมเพราะตรงกำแพงไม่ถูกเชื่อมต่อระหว่างสื่อสารกับห้องของเจคอบเธอมองว่าเจคอบคิดไปเองว่ามีเสียงของแม่เรียกร้องหาเขาเธอจึงเดินเข้ามากอดเจคอบก็ไม่ให้เขารู้สึกกลัวในตอนเช้าเจคอบเริ่มรู้สึกดีกับเวโรน่ามากขึ้นเขาพยายามจะเล่นกับเธอซึ่งมันก็ทำให้เวลาน่าจะรู้สึกดีมากขึ้นเช่นกันแม้ว่าเขาก็ยังไม่พูดอะไรออกมาก็ตาม

อ่านบทความต่อไป คลิ๊ก !!!    กาแฟ

นานาสาระ ล่าสุด